No especial que o xornal La Noche lle dedicou ás
festas patronais de agosto apareceron dúas entrevistas, unha ao xogador Liste e
outra ao o secretario do club, Carlos Espiñeira, onde este comentaba as novidades do club con vistas ao próximo
desafío. A primeira e máis importante era o cambio de adestrador: Alfonso,
o home que levou ao equipo á 3ª, deixaba o posto por asuntos particulares (o
seu traballo era incompatible coa dedicación que esixía adestrar ao Ordes), e
foi substituído por Mantido, outro adestrador de moi boa
traxectoria.
Nese momento o Ordes contaba cos porteiros
Diego e Suso, os defensas Espiñeira, Roberto e Benigno, os medios Souto, Pita e
Chas e os dianteiros Amancio, Casado, Linares, Machín, Liste e Músico, seguindo
a buscar novas fichaxes.
Na tempada 67-68 competiron 16 equipos na 3ª
División. Da provincia da Coruña había 5 equipos: Arsenal do Ferrol,
Brigantium de Betanzos, Fabril, Órdenes
e Compostela. Lugo
aportaba 3 equipos: Calvo Sotelo das Pontes, Lugo e o Lemos de Monforte. Da
provincia de Ourense
só participaban dous equipos: o Orense
e o Atlético Orense. Pontevedra
era a provincia máis representada con ata 6 formacións: Arosa de Vilagarcía, Atlético Pontevedrés, Alondras de Cangas,
Rápido de Bouzas de Vigo, e Gran Peña e Turista, ambos os dous do barrio de
Lavadores tamén en Vigo.
O 10 de setembro de 1967 o Ordes fixo o seu regreso oficial á 3ª División no campo de
Santa Isabel nunha tarde de sol fronte ao Compostela. O equipo formou con
Carballido, Espiñeira, Lalo, Benigno, Souto, Chas, Amancio, Linares, Casado,
Machín e Liste. Un gol de penalti de Julián Álvarez foi contrarrestado por
Linares que tivo a honra de ser o primeiro goleador do Ordes esa tempada. Logo
o equipo tentou manter ese resultado pero a falta de 14 minutos para o final
chegou o gol en contra. O marcador final foi de 3-1 para o Compostela.
O domingo seguinte o Ordes recibiu ao Lemos
con Manteiga, Varela e Villamor de novidade na aliñación e o resultado foi un
empate 1-1 a
pesar do dominio agobiante do Ordes.
A continuación xogou en Pasarón contra o Atlético Pontevedrés. O porteiro nesta
ocasión foi Ríos que levou 4 goles para o zurrón. O gol da honra ordense foi
metido por Julio.
En outubro o Ordes perdeu na casa fronte ao
Fabril 1-2 e o Gran Peña 0-1. A
diferenza foi que no primeiro partido os verdes dominaron e perderon por fallos
illados, en cambio o segundo foi un desastre total. A partir deste momento xa
se albiscou que non había equipo para manter a categoría.
Unha victoria en novembro contra o Arousa 1-0
e un empate fronte ao Lugo en Vista Alegre 1-1 en decembro foron escintileos
fugaces.
A finais do ano 1967 había tres equipos que
destacaban na clasificación, que eran o Orense,
Compostela e Fabril. Tamén había outros 3 que destacaban negativamente: o
Atlético Pontevedrés, o Órdenes e o
Rápido de Bouzas que aínda non chegaran á decena de puntos.
Na parte alta as cousas non cambiaron e Orense, Compostela e Fabril serían 1º, 2º
e 3º respectivamente ao final da competición. Na parte baixa en cambio houbo
modificacións: o Atlético Pontevedrés realizou unha segunda volta fenomenal e
escapou das posicións de descenso, o Órdenes
subiu un posto na clasificación pero logo volveu perdelo, mentres o Rápido de
Bouzas lograba superalo. O Brigantium foi de mal en peor e rematou sendo o
pechacancelas.
*
Desde a tempada 89/90 o Ordes estivo 6 anos na 3ª División e desde a 2006/07
outros 11 anos. Pero esta 3ª División estaba
un nivel máis baixo que a 3ª División dos anos 50 e 60.
