Festas de 1966

  Se no ano 1965 as festas estiveron a piques de non celebrarse ata o último momento no que se formou unha comisión de mulleres encabezada por Josefa Conde Ferreiro, en 1966 pasou algo parecido: ata poucos días antes (concretamente o 4 de agosto) ninguén quería facerse cargo. Afortunadamente apareceu Kilé, funcionario municipal que aproveitou o seu período de vacacións para presidir a comisión que integraron personaxes moi coñecidos da vila.

 

Ademais de Ramón Abeijón Amado Kilé, participaron Ángel Lamas Gutiérrez Lito (vicepresidente) e Viriato Lamas Fernández o Vello (secretario). Os vogais eran Laureano Iglesias del Río, Viriato Lamas Gutiérrez, José Escariz García Pepe o Canteiro (que ese agosto sería pai por 1ª vez), Manuel Rilo Mosquera, José Villares Sánchez, Antonio Liñares Seoane, Roberto González Amado, Ángel Lamas García Lito e Pedro Vidal del Río. Aínda que oficialmente non figuraba na comisión tamén lles axudou o funcionario Javier Veiga.

 

  Igual que en 1965 o orzamento foi de entre 125 e 130.000 pesetas, que se pensaba lograr cun pequen donativo do Concello, a achega popular e as taxas das atraccións. Por certo que os coros galegos que actuaron os dous días grandes viñeron gratis, só se lles aboaron os gastos. Un par de detalles curiosos foron que a comisión pediu ao capitán xeneral da rexión militar un permiso colectivo para todos os soldados da zona e que Ángel Lamas, nese momento emigrado en Alemaña, dedicou as súas vacacións (igual que Kilé) á organización das festas.

  As festas duraron 4 días e comezaron o domingo 14 cos tradicionais gaiteiros, xigantes e cabezudos e disparo de bombas. Pola noite houbo a primeira verbena na Alameda coa Banda de Arca e a orquestra Los Deibys.

  O luns 15, día grande, empezou tamén con dianas, alboradas, bombas e xigantes e cabezudos. Á unha foi a procesión e logo o concerto. Pola tarde o tradicional partido de fútbol e pola noite verbena amenizada por banda e orquestra. O casino, pola súa banda, tamén tiña o seu propio baile os dous días grandes co conxunto Los Samar´s.

  O martes 16, día de San Roque, tamén houbo dianas, pasarrúas, gaitas do país e a habitual Banda de Arca, pero cambiou a orquestra que sería Los Galaicos de Pontevedra (igual que o mércores). Esa tarde foi a quenda das cucañas.

  O mércores 17 houbo outro partido de fútbol pola tarde e remataron coa última verbena e unha gran sesión de fogos de artificio.

 

  La Voz de Galicia dedicoulles un especial de dúas páxinas. Na entrevista co concelleiro José Galán este, exactamente igual que en 1965, volveu a falar dos dous problemas fundamentais da vila: o aparcamento na rúa Alfonso Senra, que só se paliaba permitindo que entrasen algúns coches na Alameda, e a traída de auga porque eran necesarios 7 millóns de pesetas para levala a cabo. En cambio consideraba solucionado o tema educativo pois había un total de 24 escolas e estaba constituído un Padroado de Ensino Primario baixo o cal funcionaban 10 centros, ademais das escolas nacionais, e tiña proxectado outros 2 máis. Existía tamén un CLA para o Ensino Medio.

  Pola súa banda o xornal santiagués La Noche tamén lles dedicou 2 páxinas onde había varios artigos: o habitual de Víctor Gónzalez Faya -que aparecía igualmente en La Voz- sobre "El valor de la fiestas", outros máis xenéricos sobre o tráfico e os visitantes ou a forma lineal da vila, e por último o de Máximo Sar onde se centraba nas delicias gastronómicas da comarca (keikes, churrasco e troitas).