sábado, 29 de abril de 2017

Antonio Concheiro Iglesias

  Antonio Concheiro naceu en Ordes o 25 de febreiro de 1904. Era fillo de Antonio Concheiro Rodríguez, médico forense de Ordes e subdelegado de Medicina do distrito desde 1909, e Asunción Iglesias Rapela, matrimonio que tivo numerosos fillos.

  Antonio foi un bo estudante, especialmente en aritmética e xeometría (levou matrícula no Instituto Xeral e Técnico de Santiago en 1915). Logo estudou a carreira de Medicina onde tamén destacou (no curso 23/24 levou un premio en anatomía descritiva e matrícula ao final). Fixo as prácticas co cirurxán Puente Castro. En 1926 rematou a carreira.
  Non comezou a exercer en Ordes senón en Carral, onde se instalou en 1927, e un ano despois casou con Euduvigis Carro Viqueira, filla do industrial coruñes Manuel Carro, coa que tería dous fillos: Antonio e Luis.

  Xa en Ordes, compaxinou o traballo con diversas actividades como xogar ao fútbol (compartindo equipo co seu inimigo político García Gerpe), ser presidente da banda de música (onde tamén estaba Gerpe) e, por suposto, participar na convulsa vida política da época.
  Convertido no líder da dereita, foi alcalde de Ordes durante a II República (de 1931 a 1936). A esquerda acusábao de usar as festas e as ceremonias relixiosas como armas contra as ideas republicanas. A victoria da Fronte Popular en febreiro de 1936 obrígao a deixar a alcaldía. Segundo Gerpe, entregou as chaves "con lágrimas de rabia y desesperación".
  Non foron bos tempos para el pois ata foi detido algunha vez por reunión ilegal. Temendo pola súa vida agochouse nunha casa no lugar de Vilar (Mercurín).

  A situación cambiou co alzamento militar. Despois da guerra volveu a ser o "home forte" do pobo. Unha anécdota daqueles tempos era que como había tres Antonios na familia, o seu pai era don Antonio, el era Toñito, e o seu fillo era Tonecho.

  Morreu o seu pai (1942) e montou ao ano seguinte o "Sanatorio Concheiro" -no edificio adxacente ao actual-. Pouco despois foi un dos médicos que atenderon ao guerrilleiro Foucellas cando este estivo ferido.
  En agosto do ano 1950 inaugurouse (con bendición do mesmo arcebispo) o novo sanatorio, que hoxe pervive.
  En 1953 retomou outra das súas grandes paixóns: foi presidente do club de fútbol de Ordes, a SD Órdenes, durante os anos máis gloriosos. 
  Neses tempos (anos 50) era alcalde Juan Liñares Castro, fillo dun curmán e íntimo seu, o que lle permitía gobernar na sombra.
  En 1963 foi nomeado forense de 1ª categoría do xulgado de Ordes.
  No ano 1968 retoma o posto de alcalde. Dous anos despois, en 1971, morre a súa muller. Na alcaldía vive os anos de crecemento da vila.
  Co fin da ditadura ten a honra de recibir aos reis de España nunha curta visita en 1976. Enrólase na UCD de Adolfo Suárez e participa nas primeiras eleccións municipais da nova democracia. Gaña cun 55 % dos votos e logra 10 de 17 concelleiros.
  Daqueles tempos data a famosa anécdota de que, indo a pedir o voto porta a porta, unha señora pouco maior ca el estrañouse:
- Pero vostede, don Antonio, ós seus anos ...
  El respondeu:
- ¿Qué le voy a hacer? Si en casa no hay nadie que quiera coger la alcaldía.
  O descalabro da UCD con Landelino Lavilla no ano 1982, alonxouno da 1ª liña política e non se volveu presentar ás eleccións. Morreu o 2 de marzo de 1991 aos 87 anos.

  Os seus dous fillos, tamén son médicos. Antonio Concheiro Carro continuou en Ordes e Luis estableceuse en Santiago onde é unha figura moi reputada.
 Tomaron o seu relevo político dous netos: Antonio Concheiro Coello, farmacéutico, que foi concelleiro en Ordes e parlamentario galego (1995 - 2004), e Gonzalo, alcalde de Boimorto polo PP durante só nove meses entre os anos 2015 e 2016.

 Unha das futuras rúas proxectadas que irá desde Alfonso Senra (a carón da casa de Higinio) ao centro médico levará o seu nome. Comezou a explanarse en abril de 2017. 

No hay comentarios:

Publicar un comentario