A finais dos anos 60 houbo unha decidida
aposta polo desenvolvemento gandeiro de Galicia. Dous bancos como o Banco
Urquijo e sobre todo o Banco del Noroeste,
e a entidade estatal INI colaboraron nese desenvolvemento. O Banco del
Noroeste promoveu diversas empresas como Tecnagro (Ingeniería y Técnica Agropecuaria), Propecsa (Promociones Pecuarias), Mafriesa (Mataderos
Frigoríficos Españoles), Pinsa (Piensos
del Noroeste), etc.
O Ministerio de Agricultura creou as
directrices e os obxectivos e apoiou todas estas realizacións, como demostra a
visita do propio ministro AdolfoDíaz-Ambrona o sábado 17 de agosto de 1968 ás obras do matadoiro de Mafriesa e
posteriormente á granxa El Abelar.
A comitiva que o acompañaba incluía varios
cargos secundarios do ministerio, o gobernador civil da provincia e o alcalde
da Coruña. Foron recibidos polos executivos das firmas promotoras Joaquín
Menéndez Ponte e José Luis Páramo Neira.
O matadoiro de MAFRIESA en Suevos empezara a construírse en 1966 e prevíase que antes dun ano estaría en funcionamento, pero na
realidade sería inaugurado
en 1971, dous anos despois. A capacidade de sacrificio diario chegaría a ser de
360 cabezas de gando vacún, 800 porcos e 10.000 aves. A súa capacidade
frigorífica sería de 25.000 metros cúbicos e disporía de túneles de
conxelación rápida para 50-60 toneladas por día. A instalación de refrixeración rápida sería a primeira en funcionar en
España. Contaría con fábricas para aproveitamento de subprodutos, amplas salas
de despezamento, salgadura e a pesar do seu alto grao de mecanización traballarían
na planta uns 400 produtores. Tamén estaba en periodo de montaxe unha ampla
rede de comercialización, non só para a Galicia senón para o resto de España.
Dentro do plan para promocionar a gandería galega
e avanzar en modernos métodos de explotación, o punto de partida (a chamada
"finca piloto") foi El Abelar. Era unha granxa de 415 hectáreas no
concello de Abegondo, pero moi próxima ao Mesón do Vento. Nela, cunha moderna
maquinaría despexáronse os toxais e creáronse prados para soster vacas de razas
selectas (sobre todo Hereford) dedicadas á carne -non se apostaba entón polo
leite-. O obxectivo era o máximo aproveitamento industrial. A previsión era que
a granxa chegara a manter entre 1.500 e 2.000 cabezas de gando, aínda que no ano
1968 non chegaban ás 700. Ademais
habería un núcleo de vivendas para os traballadores, club, escola de formación
profesional, etc.
O ministro como non podía ser menos mostrouse
moi complacido nas dúas visitas.
|
De propina aquí tedes os prezos da feira de
Ordes en setembro daquel ano.
O vacún de cría vendíase entre 10.000 e
15.000 pesetas e para abasto entre 25 e 30.000 por cabeza. Os porcos para
cría entre 2 e 2.500 pesetas e para abasto entre 4 e 5.000 por cabeza. As
fabas 13 pesetas o kg, o trigo 8 pesetas, o millo 6, os pementos de Herbón 8,
os pementos vermellos 3 pesetas por unidade e as cebolas 12 pesetas a ducia. A
froita estaba entre 5-8 pesetas/kg.
|




No hay comentarios:
Publicar un comentario